Corona zette fysieke aanraking en nabijheid onder druk. Philip Troost laat in dit artikel zien waarom dat problematisch is. Lichamelijkheid is onze zijnswijze. Ik heb niet alleen een lichaam, ik bén het ook. Daarom raakt fysiek contact en aanwezigheid ons diepste wezen, net zoals het opschorten ervan door de maatregelen. De plek van lichamelijkheid in de geschiedenis van de filosofie verklaart de blinde vlek voor het lichaam als essentieel voor wie we zijn als geestelijk, psychisch en sociaal wezen. In het mensbeeld dat Troost neerzet krijgt het lichamelijke een hoofdrol. Toen in het voorjaar 2020 de eerste Coronamaatregelen kwamen, schrok ik nog niet eens zozeer van die maatregelen zelf als wel van het gemak waarmee ze werden gepresenteerd...