In het christelijke denken over technologie draait het volgens Roshnee Ossewaarde om het cultiveren van voldoende wijsheid, dat wil zeggen, onderscheidingsvermogen om tussen het (technologisch) mogelijke en het wenselijke te onderscheiden.

Het kader waarin de christelijke techniekfilosofie zich voltrekt wordt grotendeels bepaald door de christelijke visie op de aard van de mens, het hoogste goed, de relatie van de mens tot zijn/haar naaste, tot God, en tot de wereld. Het hoogste goed is God zelf, ofwel, de Liefde. De christelijke ethiek wordt daarom gekenmerkt door het primaat van de liefde, gevat in het zogenoemde dubbele liefdesgebod. Daarin wordt de mens opgeroepen om God en zijn/ haar naaste lief te hebben met heel zijn/haar hart, ziel, verstand en al zijn/haar krachten.