Over hoop wordt vandaag de dag veel gesproken. Neem alleen al de boeken die lijststrekkers in aanloop naar de laatste verkiezingen schreven: Tegen cynisme (Sybrand Buma), Optimist in de politiek (Alexander Pechtold), Hoop voor een verdeeld land (Gert-Jan Segers). Allemaal titels die verwijzen naar gevoelens van hoop en wanhoop. Waarin verschilt hoop van optimisme? Welke rol speelt hoop in de politiek? Mijn vermoeden is dat we zoveel over hoop spreken omdat we minder vertrouwen in de toekomst hebben gekregen. De situatie in de wereld wordt grimmiger. Mensen horen over aanslagen, zijn niet zo zeker meer van hun baan en zien hun buurt en directe omgeving veranderen. Ze hebben het gevoel geen controle te hebben over hun situatie en verliezen...