Nooit daarvoor en nooit daarna werden de belangen van individu en gemeenschap zo subtiel op elkaar afgestemd als in de burgerlijke cultuur, vindt Govert Buijs. Maar dat was vroeger. Hoe kunnen we als nieuwe kuddedieren, die de schijn ophouden van authentieke individuen, het geloof als kompas gebruiken en gemeenschap stichten? Govert Buijs doet een voorstel.In het eerste deel van dit essay over individualisering ben ik vooral ingegaan op de manier waarop individualisering zich in de Westerse samenleving heeft gemanifesteerd met bijzondere aandacht – uiteraard – voor de jaren zestig van de twintigste eeuw. In dit tweede deel ga ik nader in op een christelijk perspectief op individualisering en op de vraag in hoeverre in dat perspectief een gezond ‘individualiseringskompas’...