Een paar maanden geleden heb ik me gemeld bij de voedselbank, gelukkig niet noodgedwongen, maar als vrijwilliger. Een deel van de tijd sta ik daar bij de lopende band om levensmiddelen in plastic tassen te stoppen, en meteen gaat de tijd net zo traag als toen ik als jongerling in de vakantie geld verdiende met lopendebandwerk. Dat levert mij een onverwachte en ongelukkige herinnering op aan geestdodend werk dat een slopende band met de tijd geeft. Een man vertelde onlangs in de krant dat hij het heerlijk vindt om aan de lopende band te werken, omdat de puur fysieke arbeid zijn brein vrijlaat om na te denken over de uitvindingen waaraan hij in de weekenden werkt. Deze gezegende geestesgesteldheid lijkt...