Marije Vermaas legt haar persoonlijke ervaringen met de zorg naast haar eigen drijfveren in haar werk.

Het was een donderdag, een dag tussen collegedagen in. Ik was naar het ouderlijk huis afgereisd om met mijn zeer zieke vader naar het ziekenhuis te gaan. Mijn kleine Amsterdamse studentenkamertje verruilde ik voor een klein zolderkamertje bij mijn ouders in huis om voor hen te zorgen. Mijn vader was ernstig ziek, mijn moeder was al in de rouw. In een paar maanden tijd moest zij het bericht verwerken van de plotseling dood van haar eigen vader, een gedwongen verhuizing aangezien zij in een ambtshuurwoning woonden, en de ophanden zijnde dood van mijn vader. De zorg voor mijn vader werd met de dag zwaarder,...