In de vorige Sophie stelde Jeroen de Ridder dat argumenteren voor het bestaan van God met behulp van de hedendaagse analytische filosofie een zinvolle bezigheid is. Daarbij ging hij alvast in op mogelijke inhoudelijke bezwaren. In dit artikel behandelt hij bezwaren tegen de analytische stijl van filosoferen, waarna hij nog reageert op de bijdragen van Marcel Sarot en Kars Veling in het vorige nummer.

Analytische filosofie, schreef ik vorige keer, benadrukt precisie, helderheid, coherentie, beweerzinnen, letterlijk taalgebruik, logische argumentatie, enz. Een bezwaar hiertegen kan zijn dat deze manier van werken de keuze van onderwerpen waar je je mee bezig kunt houden inperkt. Grote existentiële kwesties zoals zingeving, begrip en wijsheid lenen zich niet voor zo’n benadering. Die vereisen grootse gedachten...